Son yıllarda gençlerle konuştuğumda aynı cümleyi giderek daha sık duyuyorum:

“Burada bir gelecek göremiyorum.”

Bence Türkiye açısından en büyük tehlikelerden biri tam olarak bu cümledir.

Bir gencin Almanya’da, Amerika’da ya da başka bir ülkede yaşamak istemesinde yanlış bir şey yok. İnsan dünyayı görmek, farklı yerlerde çalışmak ve yeni fırsatlar aramak isteyebilir.

Sorun, gitmek istemesi değil.

Sorun, kalmak için yeterli neden görememesidir.

Bugün birçok genç iyi bir eğitim alsa bile nasıl bir iş bulacağını bilmiyor. Çalışanlar ise yıllarca çalıştıktan sonra bile bir ev veya araba sahibi olmanın giderek uzaklaştığını düşünüyor.

Fakat mesele sadece para da değil.

Gençler adalet görmek istiyor. Emeklerinin karşılığını almak istiyor. Bir yere gelebilmek için kimi tanıdıklarının değil, ne bildiklerinin önemli olduğuna inanmak istiyor.

Bir ülkenin en değerli kaynağı petrolü, fabrikaları veya binaları değildir.

İnsanıdır.

Özellikle de gençleridir.

Türkiye’nin önündeki asıl soru belki de “Gençler neden gidiyor?” değildir.

Asıl soru şudur:

Onlara kalmaları için ne sunuyoruz?